او نعمتى است كه بر انگيخته‌اى و رحمتى است كه به حق فرستاده‌اى . خداوندا ! بهره وافرى از عدل خويش به وى اختصاص ده ! و از فضل و كرمت پاداش مضاعفى به او عطا فرما ! بار خدايا بناء آئين او را بلندترين بناها قرار ده ، و او را بر سر خوان مهمانى خويش گرامى دار ! بر شرافت مقام او در نزد خود بيفزا ! و وسيله تقرب خويش را به وى عنايت كن ! رفعت و بلندى مقام و فضيلت را به او عطا فرما ! و ما را در زمرهء ( دوستان و پيروان او ) محشور گردان ، در حالى كه بخاطر كرده‌هاى خويش نه رسوا باشيم و نه شرمسار نه پشيمان و نه منحرف ، نه پيمان شكن نه گمراه ، نه گمراه كننده ، و نه فريب خورده . شريف رضى ره مىگويد : اين سخن در ( خطبه 72 ) گذشت باز هم بخاطر اضافاتى آن را در اينجا آورديم . و قسمتى ديگر از اين خطبه كه در بارهء يارانش مىباشد : از لطف خداوند بزرگ به مقامى رسيده‌ايد كه حتى كنيزان شما را گرامى مىدارند ، و به همسايگان شما محبت مىكنند . كسانى كه شما از آنها برتر نيستيد و بر آنها حقى نداريد براى شما تعظيم مىكنند ، كسانى كه از شما حساب مىبرند كه ترسى از حكومت شما ندارند و نه بر آنها حكومتى داريد ، با اين حال مىبينيد قوانين و پيمانهاى الهى شكسته شده اما شما به خشم نمىآئيد ، در حالى كه اگر تعهدات پدرانتان نقض گردد ناراحت مىشويد ، دستورات خدا به شما مىرسيد و از شما به مردم ، و سپس نتيجهء آن به شما باز مىگشت ، مقام خويش را به ستمگران واگذارديد و زمام امور خويش را به دست آنان سپرديد و مأموريتهاى الهى را به آنان تسليم كرديد ، آنان به شبهات عمل مىكنند و در شهوات غوطه‌ورند ، به خدا سوگند اگر دشمنان ، شما را در زير ستارگان آسمان پراكنده كنند ، باز خداوند ( نسلهائى از ) شما را براى روز انتقام از آنان گرد آورى مىكند .